ลั่วหยางเมืองแห่งตำนาน

ลั่วหยาง เป็นชื่อที่ตั้งขึ้นในสมัยสงครามระหว่าง อย่างไรก็ตามประวัติศาสตร์ของพื้นที่อันเป็นที่ตั้งของลั่วหยางนี้มีมาก่อนหน้านั้นยาวนานมานับพัน ๆ ปี เนื่องจากตั้งอยู่ในเขตพื้นที่การดำรงชีพและการปกครองของบรรพบุรุษชาวจีนมาตั้งแต่สมัยดึกดำบรรพ์ โดยพื้นที่อันเป็นเมืองลั่วหยางในปัจจุบันก็ปรากฎหลักฐานทางประวัติศาสตร์มากมายทั้งใน สมัยราชวงศ์เซี่ยและราชวงศ์ซางและ โจวตะวันตก  ที่มาที่ไปของชื่อ ลั่วหยางนั้น คำว่า ลั่ว มาจากชื่อของแม่น้ำลั่ว ขณะที่คำว่า หยาง จะเป็นการบ่งบอกว่าเมืองแห่งนี้อยู่ทางด้านทิศเหนือของแม่น้ำลั่ว  ลั่วหยางนั้น ถือได้ว่าเป็นหนึ่งใน 7 ราชธานีเก่าแห่งแผ่นดินจีน ร่วมกับ อันหยาง หางโจว ซีอาน ไคเฟิง หนานจิง ปักกิ่ง และซีอาน ซึ่งหากพลิกดูประวัติศาสตร์คำนวณรวมดูแล้วนั้น เมืองแห่งนี้ถือได้ว่าเป็นราชธานีของจีนมาหลายช่วงยุคสมัยเลยทีเดียว รวมระยะเวลายาวนานกว่าพันปี ทั้ง 13 ราชวงศ์ มีกษัตริย์หรือฮ่องเต้เคยประทับอยู่ที่เมืองนี้กว่า 105 พระองค์ ลั่วหยางก็เป็นเมืองหลวงของ ฮั่นตะวันออก ก๊กเว่ยของโจโฉในสมัยสามก๊ก จิ้นตะวันตก เป่ยเว่ย สุย และถัง ทั้งนี้หากสังเกตให้ดีก็จะพบว่าในอดีต ลั่วหยาง นั้นมีสถานะคล้ายเป็นเมืองหลวงของอะไหล่ เมืองหลวงสำรองของฉางอาน มาโดยตลอด ไม่ว่าจะเป็น ในยุคสมัยโจว ฮั่น สุย ถัง นครลั่วหยางตั้งตระหง่านอยู่ทางริมฝั่งด้านทิศใต้ของแม่น้ำฮวงโห ทางทิศเหนือพิงภูเขาหมางซาน ทางทิศใต้ติดกับแม่น้ำลั่วสุ่ย ทางทิศตะวันออกใกล้กับเมืองหู่เหลา ทิศตะวันตกเป็นด่านหันหู่กวน รอบด้านปรากฎภูเขาล้อมรอบ กึ่งกลางเป็นที่ราบ นครลั่วหยางมีแม่น้ำ 4 สายไหลผ่าน